Cevapla 
 
Değerlendir:
  • 0 Oy - 0 Yüzde
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Sokaktaki küçük ayak izleri
Mesaj: #1

SOKAKTAKİ KÜÇÜK AYAK İZLERİ

Burcu Dağlı, Turgay Ciner İlköğretim okulu / 7-E MALTEPE

Hepimiz karşılaşmaz mıyız sanki ''Ne olur bir tane alın'' diye yalvaran satıcı çocuklarla. Onları terslerken hiç düşündük mü ki neden okumak, hayatlarını doya doya yaşamak yerine çalışmak zorunda olduklarını.
Her gün karşılaşıyoruz onlarla. Elbiseleri yırtık, üstü başı pislik içinde gelip: ''Abla biraz para versene'' diyorlar ya da kırmızı ışıkta duran arabaların önüne atlayıp araba camlarını silmeye çalışıyorlar. Kimden mi bahsediyoruz? Tabi ki sokaktaki çocuklardan.
Ufacık boylarıyla boylarından büyük işlere kalkışıyorlar. Evlerine ekmek götürmek veya az da olsa katkı sağlamak için ter döküyorlar. Biz sıcacık yatağımızda rahatça uyurken, onlar çalışmaya devam ediyorlar. Onlara da yazık değil mi? O minik yavrular kışın o soğuk, yağışlı, rüzgarlı günlerinde üşümeyecekler mi? Bunları hiç düşünmüyoruz. Halbuki onlara yardım etsek ne kadar da sevinecekler.
Eminim ki birçoğumuz onları terslemiş ve onlardan kaçmışızdır. Hatta bazıları onları küçük görüyor. Halbuki onlarda birer insan ve geçimlerini sağlamak, ailelerine katkı da bulunmak, belki de okul masraflarını karşılamak için çalışıyorlar. Hiçbirisi isteye isteye bu eziyete katlanmıyor. Hepsinin kendine göre farklı sebepleri var. Belki çalışmak için ailesi veya başka birisi tarafından zorlanıyorlardır. Kimbilir belki de başka hangi sebeplerden dolayı çalışıyorlar?
Onlar da toplumumuzun birer üyesi. Kimbilir bir yardım eli uzansa, neler neler yapabilecekler? Belki de geleceğin başbakanı, cumhurbaşkanı olacaklar. Ancak onlar bu şekilde yardıma muhtaç kalmaya devam ederlerse bunların hepsi yalnızca düşlerimizde, sözlerimizde kalır ve hiçbir zaman gerçekle buluşmaz.
Sokaktaki çocuğun çilesi bitmez; birçoğu evsiz-barksız, yersiz-yurtsuz, yatacak yerleri bile yok. Kimisi parktaki banklara kimisi ise karanlık bir sokağın kuytu bir köşesinde kıvrılıp yatıyor. Üşürlerse üstlerine yalnızca birkaç parça gazete parçası örtebiliyorlar. O da ne kadar ısıtırsa.
Bazı kişiler mevsim değişikliklerine aşırı duyarlıdırlar, çabuk hasta olurlar. Baş ağrısı, allerjik şikayetler... Hepsi önemlidir. Hafiften üşümenin ürpertisi... Değişen giysiler... Oysa yaz-kış aynı şeyleri giyen, aynı park kuytuluğunu arayan, kalacak ve yatacak yeri olmayan çocukların durumu daha da zordur. Kimi sağda solda iş arayıp, çalışmak ister. Kimi iyice avare olur ve soğuk günlerde sırf ısınacak bir yeri olsun diye ne yazık ki suç bile işler.
Ama biz hiç bunları düşünüp, onlara elimizi uzatmıyoruz. En azından bir çoğumuz bunu yapmıyoruz. Ancak her insanın bu konuda düşünüp, onları hor görmemesi, onlara yardım etmesi, destek olması gerekir. Zaten onlar hakkında bu şekilde ince düşünen insanlar mutlaka onlarla ilişkiye girip, elinden gelen yardımı yapacaktır. Böyle davranmayanlar insana değer vermeyen, insanlar arasında ayırım yapan kişilerdir.
Aslında asıl önemli olan, sokağa dökülmelerini engellemek. Yuvalarından kaçmamalarını, parklara, köprü altlarına yönelmemelerini sağlamak. Kocaman karanlıklarda küçücük yürekleri korkuyla çarpar ve zaman gelir, başkaları için korku kaynağı olurlar.
Bütün bu nedenlerden dolayı yalnızca insanların onlara yardım edip sahip çıkması, destek olması yeterli gelmeyebilir. Devlet de bu konu da bazı çalışmalar yapmalı, onları toplumumuza kazandırmalıdır.
Örneğin; barınacak bir yer ayarlamak yani onlara yardım etmek amacıyla çeşitli kuruluşlar kurabilir. Böylece kalacak yeri olmayanlar, barınacak sıcak bir ortama kavuşurlar. Bunun dışında devlet onlara ücretsiz eğitim sağlayarak onları topluma yararlı insanlar olarak yetiştirebilir. Ayrıca bu konu hakkında çeşitli toplantılar, konuşmalar, konferanslar düzenleyerek, halkı bilinçlendirip yardıma teşvik edebilir.
Bizler de bu kuruluşlara elimizden geldiğince katkıda bulunmalıyız. Eğer bu kuruluşlara katkıda bulunursak, sokaktaki çocuklar bir nebze daha rahatlayacak, böylelikle mutlu olup yüzleri gülecektir.
Sonuçta her insanın değerini bilmemiz gerektiği gibi, gecesini gündüzüne katarak çalışmak zorunda olan çocukların da değerini bilmeli, onlara elimizden geldiğince destek olmalıyız. Onlara sevgi ile yaklaşmalı ve onların bu ülkenin çocukları olduklarını unutmamalıyız.
Tüm Mesajlarını Bul
Alıntı Yaparak Cevapla
|
Cevapla 


Forum'a Git:


Konuyu görüntüleyenler: 1 Misafir