Cevapla 
 
Değerlendir:
  • 0 Oy - 0 Yüzde
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Soğuk bir sonbahar akşamıydı gidişin.
Mesaj: #1
Soğuk bir sonbahar akşamıydı gidişin.

Hava kararmış yağmur yağmaya başlamıştı.

Düşlerimize yağmur yağıyordu rüzgar üşütüyordu ellerimizi.

Gözlerin donuk bedenin halsizdi. Gizli bir el

kalkışa hazırlanan otobüse binmen için seni sürükler gibiydi.

Sanki kalmak istiyordun

"Baharda dönerim." demiştin hatırlıyor musun?

"Sakın beni unutma bekle."

Ben seni unutmadım sevgili. Ben seni unutmadım.

Bütün kış baharda döneceğin günün hayali ile ısındım.

Minik öpücüklerle uyandırıp

güneşin doğuşunu gösterecektim sana.

Çiçeklerin denizin kumsalın güneşin

tadına birlikte varacak gün batımlarında

denizle birleşen ufuk çizgisini birlikte seyredecek

ay ışığında mutluluk şarkımızı söyleyecektik.



Yalan değil kaçamak sevdalara takıldım yokluğunda bir süre.

Sana benzeyen her şeyi sevdim ben.

Sevdiğim her şeyde senden izler vardı.

Aradığımı buldum sandım ama yanıldım bulduğum sen değildin.

Olmadık zamanlarda aklıma düştün zamansız yaralandım.

Her sabah seni bulmak için

yollara düşmek geldi içimden ama gidemedim.

Yalnızlığın acısıyla gurur satın alır oldum her gece.

"Gelir" dedim kendi kendime.

Söz verdi gelmesi gerek. Bekledim.

Kendimi paramparça hissettim ama yine de sana kızamadım.

Unuttum kötü sözlerini. Unuttum kapında bekletildiğimi.

Unuttum telefonlarıma cevap vermediğini.

Kavgalarımızı unuttum.

Bir tek seni unutmadım sevgili.

Bir tek seni unutamadım.

Hep dönmeni bekledim.



Zamanla alıştım acılara

ölüm ilanlarında kendiliğinden silinen adreslere.

Alıştım sevdiklerimin yokluğuna.

Ama yalnızlığa alışamadım. Hasrete alışamadım.

Sensizliğe alışamadım. Hep dönmeni bekledim.



Olmadı gülüm. Bir araya gelemedik.

Oysa daha yolun başındaydık

tomurcuktuk daha çatlamaya hazır bahar gelmeden ayrıldık.

Şimdi artan yalnızlığım senin büyüyen yokluğun var.

Duvarlarda gözlerinin izi kapı kollarında parmak izlerin saklı.

Sen neredesin sevgili? Varlığın nerede?

Bir mevsim döndü sen dönmedin.



Düşlerim böyle dağınık değildi eskiden.

Kara bulutlar gibi kümelenip bir yere

acılarım yüreğimde çöreklenmezdi gece yarılarında.

Özlemlerim hiç bu kadar uzak olmamıştı gün ışığına.

Hasret bu kadar büyümemişti.

Şimdi göçebe olmuş yüreğimle

her sabah yeni yolculuklara çıkıyorum.

Gün ışığına çoğalmış hasretimle

hızla kaçıyorum kara ağızlı tünellerin içinden.

Umudun türküsünü söylüyorum öksüz bakışlarımla.

ben eğitiyorum...çok mutluyum...
İmages
Web Sayfasını Ziyeret Edin Tüm Mesajlarını Bul
Alıntı Yaparak Cevapla
|
Cevapla 


Benzeyen Konular
Konu: Yazar Cevaplar: Gösterim: Son Mesaj
  Bu Gidişin , Dönüşü Olur mu? egitiyorum 1 417 08-30-2010 10:47 PM
Son Mesaj: egitiyorum
  Günbatımı Gibiydi Gidişin egitiyorum 1 363 08-30-2010 10:28 PM
Son Mesaj: egitiyorum
  Aslında iyi oldu gidişin.. egitiyorum 1 552 08-30-2010 10:12 PM
Son Mesaj: egitiyorum

Forum'a Git:


Konuyu görüntüleyenler: 1 Misafir